1. Cité Radieuse, Metz- le Corbusier, 1959-1961
De appartementjes zijn dus louter functioneel en zijn L-vormige modules die allemaal in elkaar passen om zoveel mogelijk plaats te kunnen benutten. Het gebouw beschikt over een eigen 'straat' zoals Le Corbusier dat noemde. Dit is een lange gang waar de deuren van de appartementjes op uit komen. Hij noemde het een straat omdat het een soort van ontmoetingsplaats moest zijn voor de bewoners, en omdat alles in het gebouw aanwezig was. Zo had je er bijvoorbeeld een kinderopvang, een kleine cinema, een winkel, een afhaalrestaurantje etc.. Het was dus de bedoeling dat alles wat men nodig had in het gebouw was, en dat men niet verder weg moest gaan om bijvoorbeeld boodschappen te doen.
Wat vooral opvalt aan de buitenkant zijn de felle primaire kleuren, en de 7 meter hoge pilaren waar het volledige gebouw op steunt. Deze geven een interessant zicht als je er tussendoor loopt.
In de binnenkant van het gebouw merk je dat het appartementsblok vooral een functionele en praktische functie had. Het moest niet mooi zijn, maar klein en compact. De appartementen op zich zijn eerder klein en er is vooral gebruik gemaakt van duurzame materialen zoals hout en beton. Ieder appartementje heeft op het gelijkvloers een kleine keuken, eetplaats en zithoek.
Voordien werd het gebouw vooral bewoond door burgers die het financieel niet zo breed hadden. Vandaag de dag wonen er vooral kunstzinnige en creatieve mensen zoals schilders, architecten, etc. De kostprijs om in la Cité Radieuse in je eigen appartement te kunnen vertoeven bedraagd ongeveer 62 000 €.
Vitra Museum, Weil Am Rein
___________________________________________________________________________________
Wordt vervolgd...
Geen opmerkingen:
Een reactie posten